Vatan Sağ Olsun

Uzunca bir zamandır yurdum ve vatanım hakkında bir şeyler kaleme almamıştım. Son günlerde yaşananlar içimde çok birikti; yine de umudumu koruyorum, zira en son umutlar ölür. Kanla, binbir zorlukla kurulan bu vatanı bugünkü halinde görmek insana acı veriyor. Bu vaziyette hangi adımların atılması gerektiğini kendimizce biliyoruz belki ama atılacak mı, emin olmak güç. Umarım tarihin ve gidişatın uyardığı acı tabloları yaşamak zorunda kalmayız.

Bir şehitliğe daha önce gittiyseniz ne demek istediğimi çok iyi anlarsınız. Şehitlik, alelade bir mezarlık değildir; maneviyatı yüksek, her karışında fedakârlığın hissedildiği kutsal bir alandır. Orada yatanlar sadece birer isimden ibaret değil; yurtları ve davaları için gençliklerinden vazgeçmiş kahramanlardır.

Lise yıllarımda okulumun yakınında bir şehitlik vardı. Vakit buldukça gider, mezar taşlarındaki isimleri ve yaşları okurdum. Gencecik yaşlarda, koca yüreklerle can vermişlerdi. Kimisi cephede göğüs göğüse çarpışırken, kimisi hain pusularda veda etti sevdiklerine. Bizler bugün kendi yurdumuzda özgürce nefes alalım, hayatın koşturmacasında gülüp eğlenebilelim diye... Onların da hayalleri, sevdikleri, bekleyenleri vardı; fakat "Vatan sağ olsun" diyerek hepsini geride bıraktılar.