Altıncı Koğuş

Editör İncelemesi

Altıncı Koğuş, aydınların toplumsal çürümeye ve acıya karşı takındığı "fildişi kule" kayıtsızlığını acımasızca deşen bir başyapıttır. Çehov, bir hekim gözlemiyle toplumdaki akıllılık ile delilik arasındaki çizginin ne kadar yapay olduğunu; kurulu düzenin adaletsizliğine karşı konformist bir suskunluk seçmenin insanı eninde sonunda kendi kurduğu veya göz yumduğu hapishaneye mahkûm edeceğini gösterir. Eser, yalnızca dönemin Çarlık Rusyası’nın bürokratik çürümüşlüğünü değil; modern çağda da sıkça rastlanan "entelektüel atalet" ve pratikten kopuk felsefi kaçışları teşhir eden, edebiyat tarihinin en keskin vicdan muhasebelerinden biridir.