Tabut

Gözlerim kan çanağı, yüreğim yorgun Ruhum kayıp, çaresiz biçimde Konuştu bedenim, yedikçe vurgun İyiyim dedim, tabutumun içinde Kent kent gezdim, her köşeye baktım Kaybettiğim ruhum orada mı diye Tanımadığım insanlara kendimi sordum Beni tanıdıklarına emin olsam bile Yine aynı yer aynı bank aynı his Aynı ay aynı gök aynı düş Rüzgar farklı bir tek Mis gibi Kokusu artık is, Ruhumu uyutan uğultusu Artık bağırışlarla dolu Bana göre ayarlanan o hızı Fırtınalarla boğuldu İlk geldiğinde buz gibi eser Ruhumu üşütürdü keskince Şuan içimden akıp gidiyor Hissedemiyorum bile