Muğla'da Bir Ev

Muğla’da bir ev, üç katlı; Bahçeye bakan büyük camlar. Bir sürü ağaç tatlı tatlı, Altında türlü türlü can var. Biri hayat arkadaşım, eşim, Tek varlığım fikrimce. Yanında dünya güzeli kızım; "Baba, hadi gel" diyor sakince. Beraber oyun oynarlar, Resim çizerler saatlerce. Kumdan kale yaparlar; Yıkılmaz, dayanır günlerce. Güneş batarsa ilk durak, İçerideki kocaman kütüphane. Raflarda kitaplar kucak kucak, Her biri yepyeni, taptaze. Küçük adımlarla raflara koşar, Kendine ne seçmiş bakalım. Annesi gülümser, bana sorar: "Biz ne okuyalım hayatım?" Dışarıdan şöyle bir baktım; Hangi dert dayanır şu tabloya? Seyrine dalıp hayran kaldım, Gözümdeki bu güzel tiyatroya.