Lüzumsuz Adam

Editör İncelemesi

Lüzumsuz Adam, Türk edebiyatında durum öykücülüğünün (Çehov tarzı) en rafine örneklerini sunan, insan sevgisi ve hüznü bir arada barındıran bir başyapıttır. Sait Faik; modernitenin bireye dayattığı "faydalı olma", çalışma ve kariyer yapma baskısını Mansur Bey üzerinden sessiz ve naif bir dille reddeder. Eser; toplumun "işe yaramaz" veya "aylak" olarak etiketlediği bir insanın, aslında etrafındaki dünyayı en derin, en saf ve çıkarsız gözlerle izleyen gerçek bir bilge olabileceğini hatırlatır. Şiirsel dili ve hümanist bakışıyla Türk öykücülüğünün temel taşlarından biridir.